Verebus
  • Nederlands
  • Engels

Normen & standaarden, keurslijf of spiekbrief?

06-10-2017

Binnenkort geef ik een lezing over normen en standaarden in technische documentatie. Ik ben daarom nu volop in de stof gedoken en bezig met de welbekende powerpoint presentatie.

Als deelnemer aan de commissie die de nieuwe NEN 5509 heeft geschreven, ben ik de aangewezen persoon om deze lezing te geven. Als je echter naar mijn persoonlijkheid kijkt, dan is het een minder logische keuze. Ik ben meer een doener dan een denker, pragmatisch ingesteld en bovendien regelmatig wat obstinaat. Voor het volgen van normen en standaarden niet bepaald de voorkeurseigenschappen, zou ik zelf denken.

Toch zit de passie voor orde en regelmaat wel in mijn bloed. Ik werd opgevoed door een juf; moeders hield haar kinderen met een aantal duidelijke regels in het gareel. Hierdoor wist ik op elk moment van de dag waar ik aan toe was, en als er dan eens ruzie was, was er een duidelijk "protocol" dat gevolgd moest worden.

Ook bij Verebus hebben we formele en informele normen en standaarden. Ik kan deze als geen ander waarderen. Zo houd ik van een goed voorbereide vergadering met een agenda, een voorzitter en een notulist. Bovendien vind ik het ook een prettig idee dat ik contracten met opdrachtgevers kan baseren op templates waarin de praktijkervaringen van mijn voorgangers geborgd zijn.

Eigenlijk helemaal geen gek idee om onderlinge afspraken, maar ook inhoudelijke ervaringen, vast te leggen in een standaard. Zo wordt een standaard voor mij een 'spiekbrief' waarmee ik de beste resultaten behaal. Dat scheelt mij een hoop inschattingsfouten en miscommunicatie. En dat is eigenlijk best pragmatisch.

De kunst is natuurlijk om normen en standaarden in je voordeel te gebruiken. En continu te onthouden waarom een (deel van de) norm is opgesteld. Het uiteindelijke doel is toch een document te maken waar de lezer iets mee kan.

Nieuwsgierig geworden? Geef je op voor onze workshop op 31 oktober.

Els Wagenaar

  • Deel dit artikel: